گل اگر درست و به موقع
در شعر بنشیند
کلمه را خوشبو می کند
ای کاش می شد به هنگام جنگ
سیبی را به دشمن تعارف کرد
تابستان می آید
و درخت توت حیاط را شیرین می کند
چون بیابانی
دور افتادم از خودم
و پوسیدم
چون پایه های پلی در آب.
غلامرضا بروسان
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۴/۱۳ ساعت توسط
|
اینجا بهترین شعرهای ایران و جهان از نظر نویسنده نگاشته می شود و فرقی نمی کند از کیست و کجاست