خانه اي کوچک
ميان درختان کنار درياچه
دودي از دودکش سقف خانه بالا مي رود
بدون آن
چه غمگنانه مي نمود
خانه ,درختان و درياچه
●●●
کنار جاده مي نشينم
راننده لاستيک ماشين را عوض مي کند
جايي را که از آن آمده ام دوست ندارم
جايي را که راهي اش هستم دوست ندارم
چرا چنين بي صبرانه
چشم دوخته ام به تعويض لاستيک؟
برتولت برشت
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۳/۲۸ ساعت توسط
|
اینجا بهترین شعرهای ایران و جهان از نظر نویسنده نگاشته می شود و فرقی نمی کند از کیست و کجاست